"Opzij, opzij, opzij, maak plaats, maak plaats, maak plaats, wij hebben ongelofelijke haast". Deze woorden van een bekend liedje van Herman van Veen zijn tekenend voor onze tijd. In het pastoraat rennen we niet blindelings vooruit, laat staan dat we iemand wegduwen. We houden vooral ons kompas goed in de gaten. Al gaande proberen we de tijd te nemen om met elkaar in gesprek te zijn over ons leven en stil te staan bij wat ons helpt en inspireert. In het pastoraat vertellen we elkaar van de gebeurtenissen en verhalen die ons gevormd hebben. We proberen geloofs- en levensvragen onder woorden te brengen en met elkaar te delen. We proberen met elkaar mee te leven in momenten van teleurstelling en ontmoediging en in momenten van verwondering en vreugde. Waar we het zicht op onze weg zijn kwijtgeraakt gaan we op zoek naar nieuwe mogelijkheden om onze weg begaanbaar te maken. We willen diegenen steunen die het niet meer zo snel kunnen bijbenen, die moe zijn of eigenlijk balen van alles. Zo willen we met elkaar onze weg gaan, geïnspireerd door het evangelie van Jezus Christus.